دکتر رحمت الله حافظی
متخصص طب فیزیکی و توانبخشی


پزشک در فرهنگ کهن ایرانی همواره از جایگاهی ویژه برخودار بوده که این جایگاه به واسطه تعالیم ارزشمند اسلامی، رنگ قداست به خود گرفته است.
 در باور دینی، طبابت عبادت است و وقتی دانش، تجربه، عاطفه و تعهّدِ یک پزشک، غبارِ غم و گرد اندوه را از چهره بیمار و خانواده‌اش می‌زادید، می‌توان پزشکی را یک رسالت دانست نه یک شغل.

در سفینه البحار از امام صادق(ع) نقل شده است که مردم هر شهری به سه چیز نیازمندند تا در امور دنیا و آخرت خود به آنان رجوع کنند و اگر آن سه را نداشته باشند گرفتار سرگردانی می‌شوند: 
دین شناسِ دانایِ پرهیزگار؛
حاکمِ نیکوکاری که مردم از آن اطاعت کنند؛
 و پزشکِ دانایِ مورد اعتماد.

 مرور خدمات جامعه پزشکی در کشور ما نماینگر برگ زرّینی در کارنامه این قشر خدمتگزار است.
 از تلاش تیم‌های اضطراری دوران دفاع مقدس و حضور آنان در صحنه‌های نبرد تا خدمت بی‌چون و چرای آنان در مناطق محروم که علی‌رغم برخی بد خلقی‌ها و بی‌سلیقگی‌ها، تاکنون هیچ تعلّلی در ارائه خدمات این خیل زحمتکش به مردم نیازمند کشورمان ایجاد نکرده است.
بدیهی است که عدم رعایت‌شان و منزلت اجتماعی این قشر از طرف مبادی ذی‌ربط و بعضا همکاران، به کاهش انگیزه و کیفیت سطح خدمات این قشر منتهی می‌شود که حاصل آن کاهش سطح سلامت جامعه خواهد شد. بنابراین شایسته است با توجه ویژه به شاغلین حوزه سلامت و جایگاه اجتماعی ایشان، سبب جلب و جذب استعدادها به این حوزه و ماندگاری آنان در فضای سلامت کشور باشیم.